Την Τετάρτη 10 Μαΐου 2023 οι μαθητές/μαθήτριες της Λέσχης Φιλαναγνωσίας του σχολείου μας με υπεύθυνη τη Διευθύντρια Βιβή Ξανθούλη συνομίλησαν με τη συγγραφέα Τίτσα Πιπίνου για το συγγραφικό της έργο «Ο Ιππότης με το τριαντάφυλλο» στο φιλόξενο και αναδιαμορφωμένο χώρο της Σχολικής Βιβλιοθήκης του 6ου Γυμνασίου Ρόδου. Κατά τη διάρκεια της γνωριμίας, οι μαθητές/μαθήτριες της Λέσχης Φιλαναγνωσίας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν όχι μόνο τη συγγραφέα, αλλά και να δοθούν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα αναφορικά με την ανάγνωση μυθιστορημάτων, όπως:
- Ποιος ο ρόλος της λογοτεχνίας και κυρίως η ανάγνωση μυθιστορημάτων σήμερα στους δύσκολους καιρούς που ζούμε;
- Πότε γράφεται ένα μυθιστόρημα;
- Γιατί πρέπει οι νέοι σήμερα να διαβάζουν παιδική λογοτεχνία από νεαρή ηλικία;
Κατά τον Γ. Θεοτοκά, «η τέχνη του μυθιστορήματος, φιλοδοξώντας να χωρέσει μέσα του ολάκερο το ανθρώπινο φαινόμενο, απορροφά κομμάτια της ιστορίας του καιρού μας, αφομοιώνει τα ήθη, τους μηχανισμούς, τις αντινομίες και τις συγκρούσεις της κοινωνίας, παίρνει στα χέρια του την ψυχολογία του βάθους, τα μεταφυσικά, ηθικά, ιδεολογικά προβλήματα που ταλανίζουν τη σκέψη των σημερινών ανθρώπων. Η μυθιστορηματική αφήγηση με τον τρόπο της γίνεται αλλού μεγάλη κοινωνική τοιχογραφία, αλλού λεπτομερειακή έρευνα ψυχαναλυτή, αλλού χρονικό ή δοκίμιο. Αρπάζει ό,τι βρει μπροστά της⸱ […] μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις της μυθιστορηματικής τέχνης είναι η δημιουργία προσώπων» (Θεοτοκάς Γ., «Η τέχνη του μυθιστορήματος», Εποχές, 20, Δεκ. 1964, σ. 9).
Αναφορικά με τη σχέση αλληλεπίδρασης ενός λογοτεχνικού κειμένου με τους νεαρούς αναγνώστες, ο Umberto Eco επισημαίνει χαρακτηριστικά: «όταν ένα κείμενο δεν παράγεται για έναν μεμονωμένο αποδέκτη αλλά για μια κοινότητα αναγνωστών, ο συγγραφέας ξέρει ότι το κείμενο δεν θα ερμηνευτεί σύμφωνα με τις προθέσεις του αλλά σύμφωνα με την πολύπλοκη στρατηγική αλληλεπιδράσεων που εμπλέκει και τους αναγνώστες μαζί με τη γλωσσική τους επάρκεια ως κοινωνική κληρονομιά» (Eco U., Τα Όρια της Ερμηνείας, μτφρ. Κονδύλη Μ., ΕΚΔ. Γνώση, Αθήνα, 1993, σ. 138).
Περίληψη του έργου της Τίτσας Πιπίνου «Ο Ιππότης με το τριαντάφυλλο»
Σε μια σκοτεινή περιπετειώδη εποχή, άγριων πολέμων, σπουδαίων πολέμαρχων και θρυλικών ηρώων, ένας νεαρός ιππότης καταφτάνει στο ξακουστό κάστρο της Ρόδου. Κατάγεται από θρυλική γενιά και στο στήθος του φοράει κάθε μέρα ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο. Αποφασισμένος να υπερασπιστεί την ελευθερία, ρίχνεται με αυταπάρνηση στη μάχη, απέναντι σε έναν από τους πιο τρομερούς στρατούς της Ιστορίας. Ένα μαγικό μεσαιωνικό παραμύθι που συνυφαίνει την Ιστορία με τον μύθο. Γιατί τι θα ήταν η ιστορία χωρίς τους θρύλους να τη συντροφεύουν, να εμπνέουν, να φωτίζουν, να χτίζουν με αισιοδοξία το μέλλον.
Βιογραφικό της Τίτσας Πιπίνου
Η Τίτσα Πιπίνου γεννήθηκε στη Ρόδο όπου ζει μέχρι σήμερα. Για ένα διάστημα έζησε στην Αγγλία όπου παρακολούθησε μαθήματα γλώσσας. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1994 με το μυθιστόρημα “Γυναίκα της σκιάς”. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα “Τέσσερις μέρες του Μάρτη” (1997), “Για να θυμάσαι τη Λοΐδα” (1997), “Ονειροπαγίδα” (1999), “Παλιοί γάτοι, τρυφερά ποντίκια” (2002) και άλλα. Συνολικά έχει γράψει εννιά μυθιστορήματα, ένα δοκίμιο και ένα βιβλίο για παιδιά. Διηγήματα και κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες, λογοτεχνικά ημερολόγια και στον Τύπο.
